تأکید بر وجوه فنی دعوای اختراع به معنای کم اهمیت بودن وجوه حقوقی نیست. مخترعان افراد باهوشی هستند و گاهی دچار این خطای شناختیاند که از پس مسائل حقوقی هم برمیآیند. بارها دیده ام که مدیران حقوقی و تیم فنی ترجیح میدهند که دعوا را خودشان مدیریت کنند و برای کاهش هزینه از یک وکیل غیرمتخصص برای اجرای امور بهره میگیرند. اصولاً نتیجه این رویکرد همیشه مطلوب نیست.
وجه حقوقی دعاوی اختراع همانند وجوه فنی آن پیچیده است. وکیل دعوای اختراع پیش از طرح و پس از طرح دعوا باید به سوالات زیادی پاسخ دهد: این که دادرسی را چگونه آغاز کند و یا مقدمات را چگونه فراهم نماید. مثلاً آیا بدواً دستور موقت بگیرد یا اظهارنامه ارسال کند، چه مسائلی را در دعوا مطرح کند و کدام مسائل را ناگفته بگذارد. مسائلی از این دست، نیازمند تجربه و شناخت کافی از مسیر دادرسی و آشنایی با رویکرد قاضی پرونده است. در نتیجه، تجربه مولفهٔ بسیار مهمی است که در اختیار وکلای متخصص است. آسانترین طرفهای دعوا برای ما آنهاییاند که توسط وکلای غیرمتخصص راهبری میشوند.
هنر مدیر حقوقی این است که ارتباطات میان مشاوران فنی و وکلای متخصص را تسهیل کند و دعوا را در راستای اهداف سازمانی به پیش ببرد. توصیه میکنم که تیم دعاوی اختراع دستکم از سه نفر تشکیل شود:
۱-مدیر حقوقی
۲-وکیل متخصص دعاوی اختراع
۳- مشاور فنی