مادهٔ ۱۳۳

هرگاه متهم در مراجع کیفری موضوع این قانون، ادعای بی‌اعتباربودن گواهینامه ثبت شاکی را مطرح کند، در صورت وجود قرائن و اَمارات قابل قبول وفق ماده (۲۱) قانون آیین دادرسی کیفری، قرار اِناطه صادر می‌شود. در این موارد، چنانچه بیم تأمین نشدن خسارات واردشده بر شاکی وجود داشته باشد، دادگاه می‌تواند از متهم، تأمین متناسب اخذ کند.

تبصره — در مورد این ماده، چنانچه احراز شود که مرتکب با طرح ادعای واهی قصد اطاله دادرسی یا ایراد خسارات بیشتر به شاکی را دارد، در صورت محکومیت در مرجع کیفری، مجازات وی یک درجه تشدید می‌شود.